WILDE ZEBRAVINKEN IN DE AUSTRALISCHE NATUUR
De thuishaven van onze gedomesticeerde zebravink is het verre
Australië. Zebravinken zijn vooral in het binnenland aanwezig. Hier bestrijken
zij een enorm gebied
van ongeveer 7.700.000 km² met uiteenlopende biotopen. De
noordelijke regionen hebben een tropisch klimaat, de zuidelijke een
Alpenklimaat. Het Australische continent is wat reliëf en hydrografie betreft het meest vlakke en ook het meest droge. Zowat éénderde van hun
verspreidingsgebied bestaat uit woestijnachtige vlakten.
De biotopen waarin onze zebravinken leven zijn dus enorm afwisselend. Ze
variëren van grasvlakten met een redelijke regenval tot dorre woestijnachtige
gebieden met een geringe regenval.
Op de foto links ziet u een kolonie zebravinken zich laven. Dit water is zelden proper; soms wordt er zelfs met smaak gedronken aan verse en warme koeienurine. De zebravinken in de natuur zijn veel socialer dan deze in onze broedkooien. Wilde zebravinken helpen elkaar terwijl gedomesticeerde zebravinken hun territorium verdedigen.
De zebravinken die wij in onze kooien he
bben en waar we mee kweken zijn
afstammelingen van de Australische vorm "Taeniopygia guttata castanotis", deze
zijn dus een ondersoort van de nominaatvorm "Taeniopygia guttata
guttata", beter
bekend als de Timor-zebravink.
Jan Wigmore uit Nederland was de eerste die Timor-zebravinken naar Nederland
bracht. Hij kreeg 3 koppels uit een grote groep vogels die gebruikt waren voor
gedragsonderzoek aan de Universiteit van Bielefeld (Prof. Dr. Klaus Immelmann).
De wilde zebravink is verre van een standvogel. In periodes van
grote droogte is hij zelfs een zwerfvogel. Tijdens die
zwerftochten, op zoek
naar water en eten, vermengen kleine groepjes zich, waardoor kleine verschillen
als het ware oplossen in de grote massa.
Zebravinken zijn uitgesproken gezelligheidsdieren: ze verblijven in kleine
groepjes, slapen samen in kleine holtes of verlaten nesten. Alleen tijdens de
kweek verandert hun gedr
ag, dan blijft een paartje monogaam.
Meestal blijven ze gedurende lange tijd een paar, maar als er één sterft of ten
prooi valt van roofdieren wordt er uitgekeken naar een andere partner.
De broedperiode in Australië hangt sterk samen met de regenval. In streken met veel en zelfs hevige regenval wordt er praktisch het ganse jaar gekweekt. In dorre streken wordt de komst van een regenseizoen afgewacht. Instinctmatig weet een zebravink dan dat er tijden van overvloedig eten aankomen en raken ze in broedstemming.
In de natuur geven relatief weinig nesten een positief resultaat. Prooidieren,
te hevige regenval of een onderbroken regenval zorgen
voor mislukte legsels.
Verblijven in de natuur is geen lachertje voor Australische prachtvinken.
Onderzoekers zoals Prof. Zahn hebben vastgesteld dat in sommige groepen de
gemiddelde leeftijd slechts 84 dagen was. Ja, u leest het goed, 84 dagen, dit
komt doordat vele vogels sterven op zeer jeugdige leeftijd.
Pictures are © Ian Montgomery; please contact: ian@birdway.com.au
© The World Of Zebrafinches - Jos & Sebastien Libens
